De geboorte van je kind zou het mooiste moment van je leven moeten zijn. Dat zegt iedereen. Maar wat als je vooral overweldiging voelde? Verwarring? Misschien zelfs een vreemde leegte?
Als vader praat je daar niet makkelijk over. Er is geen script voor. Er is nauwelijks vocabulaire voor. En dus zwijg je.
Dit artikel is voor alle vaders die worstelen met het vaderschap en denken dat ze de enige zijn.
De mythe van de instant-band
Moeders dragen het kind negen maanden. Ze voelen de schopjes, de hik, het draaien. Ze hebben een hormonale voorbereiding op de hechting.
Vaders hebben dat niet. Voor veel vaders is de baby in het begin een vreemde. Een luidruchtige, veeleisende vreemde die je leven heeft overgenomen.
De band komt vaak later. Door de verzorging, door de nachten, door de momenten van oogcontact. Het is een band die gebouwd wordt, niet die er vanzelf is.
**Als je die band niet meteen voelt, betekent dat niet dat er iets mis is met je.**
De onzichtbare vader
In de eerste periode na de geboorte draait alles om moeder en kind. Terecht, in veel opzichten. Maar vaders kunnen zich buitengesloten voelen. Overbodig. Niet wetend wat hun rol is.
Tegelijkertijd wordt er van je verwacht dat je sterk bent. Dat je de boel draaiende houdt. Dat je er bent voor je partner die net een marathon heeft gelopen.
Je eigen emoties, je eigen aanpassing, je eigen rouw om het leven dat was, daar is geen ruimte voor.
Vaderdepressie bestaat
We praten over postnatale depressie bij moeders, maar onderzoek laat zien dat ook zo'n 10% van de vaders erdoor wordt getroffen. Symptomen zijn vaak anders dan bij vrouwen: meer irritatie, terugtrekking, piekeren, of vluchten in werk.
Als je jezelf niet herkent sinds de geboorte. Als je merkt dat je je gezin vermijdt. Als de donkerte niet optilt. Zoek dan hulp. Dat is geen zwakte, dat is verantwoordelijkheid nemen.
Je eigen weg vinden
Er is niet één manier om een goede vader te zijn. Je hoeft niet de vader van de reclames te zijn, niet de vader die je zelf had, niet de vader van het boekje.
Je mag je eigen weg vinden. Je eigen ritme. Je eigen manier van verbinden.
Wat telt is dat je er bent. Dat je het probeert. Dat je blijft.
Voor de vaders die worstelen
Als je dit leest en je herkent je erin: weet dat je niet alleen bent. Achter de stoere façades van andere vaders schuilen vaak dezelfde twijfels.
Praat erover. Met je partner, met een vriend, met een professional. Het hoeft niet perfect. Het hoeft alleen maar echt.
---
*Wil je hier verder over praten? Plan een gratis kennismakingsgesprek van 30 minuten. Samen kijken we wat er speelt en of coaching iets voor jou kan betekenen.*
Gezinstherapeut en coach. Gespecialiseerd in genogrammen, systeemtherapie en oudercoaching.